توسعه معماری مدرسه چینی با همزیستی محیط و ساختمان

دوشنبه ۲۴ آبان ۱۴۰۰ ساعت ۱۱:۴۴ | کد مطلب: ۳۸۰۵۴
توسعه معماری مدرسه چینی با همزیستی محیط و ساختمان
مرز غیرقابل عبوری بین ساختمان‌های فیزیکی و فضای آزاد در یک شهر پر تراکم وجود دارد و به‌نظر می‌رسد که همزیستی میان یک ساختمان با فضای اطراف آن وجود ندارد و البته همین امر در مورد ساختمان‌های مدارس بیشتر حکم می‌کند.
اسکان نيوز- سرویس بین‌الملل- شیما نصیری: اما با یک معماری و طراحی دلنشین به‌گونه‌ای می‌توان میان ساختمان و فضای اطراف آن ارتباط تنگاتنگ و دلنشینی ایجاد کرد که این حس همزیستی به خوبی نمایان شده و کاربران هم از آن نهایت لذت را ببرند.

پس از طرح‌ریزی واحدهای آموزشی اساسی و عملکردهای کمکی آن‌ها، فضای فعالیت‌های آزاد دیگر نمی‌تواند یک بیان کامل و مستمر را تشکیل دهد. ساختمان مدرسه دبستان و راهنمایی در چین به فضاهایی تقسیم شده است که در آن مقیاس فضای عمومی در تضاد شدید با زمین بازی متمرکز است. جایی که تضاد شدید میان فضاهای باز و ساختمان‌ها و کلاس‌های مدرسه از بین رفته و نمادهای هندسی جذابی در آن ایجاد شده است.







این سایت در یک منطقه توسعه‌یافته جدید در شهر واقع شده که توسط مسکن با تراکم بالا و زیرساخت‌های شهری بزرگ احاطه شده است. به جای استفاده از چیدمان سنتی پردیس، ساختمان‌هایی با عملکردهای مختلف به عنوان یک عنصر کلی در نظر گرفته شدند. حاشیه سایت محصور بود و وسط آن باز است. با گسترش ساختمان‌ها در کنار محوطه، جاده‌ها و شکل‌دادن به آن‌ها با خطوط شکسته پیوسته، حیاط‌های مستقل نسبتا محصور شده است.

چندین عملکرد مدرسه در یک حجم خطی پیوسته ادغام شدند و فضاهای بصری پیوسته به صورت افقی در هر دو طرف داخلی و خارجی شکل گرفتند و مدرسه را با یک شناسایی متمایز و منطق مولد قدرتمند ساختند.









ساختمان پیوسته به صورت افقی به طبقه اول، قسمت میانی و پشت‌بام تقسیم می‌شود. از نظر سازماندهی عملکردی، آموزش عمومی و اجزای کمکی عمدا در طبقه اول، واحدهای آموزشی استاندارد در وسط قرار گرفته‌اند و سقف، کل عناصر پیوسته را در مدرسه به هم متصل می‌کند.

طبقه اول ساختمان فضای باز برای فعالیت عمومی است که ویژگی‌های متفاوتی با واحدهای آموزشی استاندارد در وسط دارد. در ساختمان‌های محصور طبیعی، مکان‌های چند عملکردی در طبقه اول ایجاد می‌شوند که رابط‌های مختلفی به وجود می‌آورند تا فرم‌های معماری نیز به طرز جالبی تغییر کنند. این تقسیم افقی تجسمی از ترکیب و استفاده از ساختمان‌ها است. حرکت و چرخش اشکال، انواع مختلفی از فضاهای ارتباطی و فعالیت عمومی را بین مناطق مختلف مدرسه تشکیل می‌دهد. صومعه‌های حیاط، غرفه‌های بالای سر و ورودی مرتفع به دنبال نفوذ بیشتر در ساختمان سنتی غیرمتمرکز هستند.