قصه 40 ساله‌ مردمانِ یک روستا لوکس!

يکشنبه ۲۳ شهريور ۱۳۹۹ ساعت ۱۵:۵۱ | کد مطلب: ۳۰۰۵۸
قصه 40 ساله‌ مردمانِ یک روستا لوکس!
داستان این روستا لوکسِ به حدود 100 سال پیش برمی‌گردد، زمانی که مظفرالدین شاه با انگلیسی‌ها برای حفاری چاه‌های نفت در یکی از غربی ترین نقاط مرزی ایران قرارداد بست. طبق این قرارداد انگلیسی‌ها کار حفاری چاه‌های نفت را برعهده گرفتند و بعدها با راه‌اندازی پالایشگاه کرمانشاه، نفت از غربی ترین نقطه مرزیِ ایران راهی این پالایشگاه شد.
اسکان نيوز: بیاوبرو انگلیسی‌ها باعث شد که کم کم تجهیزات و تاسیسات در این منطقه مستقر شود و با ایجاد امکانات، بخشی از عشایر و روستاییانِ گله‌دار اطراف راهی این منطقه شده و در آن‌جا ساکن شدند و کم‌کم روستایی بزرگ شکل گرفت. روستای جدید به خاطر همجواری با رودخانه «طینه»، طینه نام گرفت اما بعدها به «کنگاوش» و بعد از آن نیز به دلیل فراوانی نفت به «نفت شاه» تغییر اسم داد.

این‌ها را اردشیر کشاورز یک محقق کرمانشاهی می گوید و ادامه می دهد: روستا «نفت شاه» با افزایش حفاری‌ها بزرگ و بزرگتر شد و جمعیت آن نیز روزبه‌روز بیشتر شد. وجود فرودگاه، سینما، باشگاه، گمرگ، امکانات سرگرم کننده، خانه‌های سازمانی لوکس و ... باعث شد که این روستا عملا شباهتی به روستاهای معمولی نداشته و با توجه به این‌که چیزی از شهر کم نداشت برای همین نام روستا در نهایت به «نفت شهر» تغییر داده شد...

...نفت شهر با مردمانش روزگاری خوش و خرم را می‌گذارند و تا سال 1358 بیش از پنج هزار نفر در این روستا ساکن شدند، اما قصه تلخ این روستا و مردمانش از همین سال و با شلیک اولین گلوله جنگ تحمیلی شروع شد، هجوم نیروهای بعثی به خاک ایران، مردمان این روستا را که در غربی ترین نقطه ایران ساکن بودند آواره کرد، آوارگی‌ای که حالا بعد از گذشت 40 سال، هنوز هم ادامه دارد!

جعفر همتی که یکی از ساکنان این روستا لوکس بوده، حالا مسئول پروژه بازسازی «نفت شهر» شده، پروژه‌ای که قرار است دوباره مردمان نفت شهر را به این روستا و به زادگاهشان برگرداند.

او می‌گوید: 40 سال زمان کمی نیست، اما مردم نفت شهر این همه سال آوارگی را تحمل کردند به امید روزی که شاید دوباره به نفت شهر برگردند.

همتی می‌گوید: نفت شهر زادگاه ماست و هنوز هم اگر کسی از اهالی نفت شهر فوت کند، می‌بریم و همانجا در نفت شهر دفنش می‌کنیم و 40 سال دوری، ذره‌ای از عرق و علاقه‌مان به زادگاهمان کم نکرده.

او از گذشته نفت شهر و روزگار خوش آن زمان مردمانش می‌گوید و ادامه می‌دهد: نفت شهر همه چیز داشت. خانه‌های لوکس، پالایشگاه، فرودگاه، دو سینما تابستانه و زمستانه، استخر، باشگاه ورزشی و واقعا چیزی از یک شهر کم نداشت. روزگار خوشی داشتیم آن زمان، اما جنگ که شروع شد همه بدبختی ها مردم نفت شهر هم شروع شد و جمعیت چند هزار نفری آن آواره شهرهای اطراف شدند، آوارگی که بعد از 40 سال هنوز به پایان نرسیده.

همتی می‌گوید: نفت شهر پیش از شروع جنگ 650 واحد تجاری و مسکونی داشت و برای خودش بیاوبرویی داشت، اما جنگ که شروع شد، تاسیسات و امکانات آن هم نابود شد.

او به شروع پروژه بازسازی نفت شهر اشاره می‌کند و می گوید: 25 خرداد سال 1392 بود که نمایندگان ویژه رئیس جمهور وقت در امور نفت برای کمک به بازسازی نفت شهر و اسکان مردمانش وارد کار شدند و در مجموع 20 میلیارد تومان اعتبار از محل بودجه وزارت نفت برای بازسازی نفت شهر اختصاص داده شد.

با توجه به این‌که این اعتبارات برای ساخت مسکن محرومان اختصاص داده شده طی قراردادی با کمیته امداد، قرار شد 50 واحد مسکونیِ 200 متری با صرف اعتبار 12 میلیارد تومانی با پیمانکاری این نهاد در نفت شهر ساخته شود.

4.5 میلیارد تومان دیگر از این اعتبار صرف ساخت دو واحد آموزشی بسیار شکیل و مجهز شد و 1.5 میلیارد تومان نیز برای ساخت سالن ورزشی و 1.5 میلیارد تومان دیگر نیز برای ساخت مرکز بهداشت اختصاص داده شد.

همچنین 500 میلیون تومان باقی مانده از این اعتبار نیز صرف ساخت یک مسجد با کمک اداره کل اوقاف شد.

همتی با اشاره به اتمام بازسازی پروژه‌های طراحی شده در نفت شهر تا سال 1397، می گوید: با تکمیل پروژه‌ها عملا شرایط برای برگشت بخشی از اهالی نفت شهر مهیا شد، اما متاسفانه هنوز این اتفاق نیفتاده، چرا که در این بین سازمان بازرسی و دیوان محاسبات اعلام کردند با توجه به اینکه بودجه اختصاص شده برای بازسازی واحدهای مسکونی، ویژه تهیه مسکن برای محرومان بوده پس امکان واگذاری آن به مردم عادی وجود ندارد.

او می‌گوید: این مشکلات باعث شده که مردم مشتاقِ برگشت به نفت شهر، همچنان چشم انتظار بمانند و طی مدت سه سال گذشته تمام تجهیزات و امکانات ساخته شده در نفت شهر عملا بلااستفاده مانده و در حال فرسودگی است.

همتی به استقرار ارتش در خانه‌های بازسازی شده برای مردم نفت شهر اشاره می‌کند و می‌گوید: این خانه‌ها مال مردم نفت شهر است، هرچند ارتش عنوان کرده که اگر مردم برگردند خانه‌ها را تخلیه می کند، اما مشکل ما با دیوان محاسبات و سازمان بازرسی است.

او به جلسه‌ای با پرویز فتاح، رئیس سابق کمیته امداد امام خمینی(ره) اشاره می‌کند و می‌گوید: در این جلسه رییس کمیته امداد موافقت کردند خانه‌های ساخته شده به مردم نفت شهر داده شود و در قبال این 50 واحد مسکونی، 300 قطعه زمین در سرپل ذهاب و قصرشیرین به کمیته امداد جهت ساخت واحدهای محرومان داده شود.

همتی می‌گوید: حتی بعد از این جلسه هم اتفاقی نیفتاد و با تحویل خانه‌ها به مردم نفت شهر موافقت نشد. مکاتبات بسیاری تاکنون انجام داده‌ایم اما تا به امروز به در بسته خورده‌ایم و از رئیس جمهور، وزیر کشور، استاندار، معاون عمرانی استانداری و تمامی مسئولین مربوطه می‌خواهیم فکری برای مردم آواره نفت شهر کنند.

40 سال آوارگی زمان کمی نیست و مردم نفت شهر واقعا مشتاقند برگردند و مسئولان باید بدانند برگشت مردم مرزنشین، یعنی ایجاد امنیت پایدار در مرز.

همتی می‌گوید: همواره قدردان نیروهای نظامی و انتظامی دربرقراری امنیت هستیم، اما مسئولین باید بدانند که این حضور مردم است که می‌تواند با کمترین هزینه، امنیت پایدار ایجاد کند و باید کاری کنیم که مردم نفت شهر بتوانند دوباره به زادگاهشان برگردند.

او ادامه می‌دهد: مردم نفت شهر هر روز مراجعه می‌کنند و خواهان برگشت هستند و این درحالی است که تمام امکانات ساخته شده برای آنها در حال نابودی است و از مسئولین می خواهیم فکری برای این مردم کنند.

همتی می‌گوید: اعتقاد ما این است 50 خانه که نه، بیش از 600 خانه باید برای مردمان نفت شهر ساخته شود، چرا که جمعیت آن‌ها حالا به بیش از 10 هزار نفر رسیده و باید کاری کنیم تا نفت شهر با حضور مردمانش دوباره احیا شود.

ایسنا نوشت، ...قصه آوارگی مردمان نفت شهر حالا بعد از 40 سال همچنان ادامه دارد و این درحالی است که خانه‌های خالی در یک سو و مردم مشتاق و چشم انتظار برای برگشت در سوی دیگر قرار گرفته‌اند و این میان  تنها کمی مدیریت و هماهنگی لازم است تا دوباره از نفت شهر یک روستا لوکس و شاید اینبار با حضور نفت شهری هایی که حالا تعدادشان بیش از 10 هزار نفر شده، یک شهرِ لوکسِ مرزی بسازد...