کاوش های نجات بخشی باستان شناسی در سد چندیر خراسان شمالی

کاوش های نجات بخشی باستان شناسی در سد چندیر خراسان شمالی
مدیر طرح و سرپرست کاوش محوطه سدچندیر خراسان شمالی گفت: کاوش‌های نجات بخشی باستان شناسی در محوطه این سد که پس از آبگیری به زیر آب خواهند رفت، در حال انجام است.
سه شنبه ۲۹ خرداد ۱۳۹۷
ساعت ۱۱:۵۲
کد مطلب: ۱۱۴۹۰
Share
اسکان نيوز: نوروز رجبی، مدیر طرح و سرپرست کاوش محوطه سدچندیر خراسان شمالی اظهار کرد: سد چندیر با پشتیبانی و حمایت مالی آب منطقه‌ای استان خراسان شمالی ساخته شده و بر اساس تفاهم‌نامه منعقد شده میان پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری و آب منطقه‌ای استان خراسان شمالی باید کاوش‌های نجات بخشی بر روی چهار محوطه دولان، سرخ چشمه، اسمی و ساری گل انجام شود.

رجبی با اشاره به این نکته که سد مخرنی چندیر یکی از سدهای مهم کشور در حوزه شمال شرق است، گفت: این سد بر روی رودخانه جَرگلان قرار دارد و بر اساس برنامه‌ریزی‌های انجام شده باید سالانه از خروج حجم زیادی از آب‌های سطحی منطقه از کشور جلوگیری کند.

به گفته وی، ساخت این سد می‌تواند مزایا اقتصادی زیادی را برای منطقه محروم ترکمن نشینِ جرگلان به ارمغان آورد و تاثیر مستقیمی در سطح زندگی مردم داشته باشد.

او با اشاره به آغاز کاوش‌های باستان شناسی در محوطه‌های اسمی و ساری گل از اوایل خرداد، گفت: این محوطه‌ها در درون مخزن سد جای دارند و پس از آبگیری به زیر آب خواهند رفت.

محوطه اِسمی، گورستانی از دوره اسلامی

رجبی با اشاره به قرارگیری محوطه اِسمی در کناره سمت راست و محوطه‌ساری گُل بر کناره سمت چپ رودخانه، گفت: محوطه اِسمی، سردابه‌ای به ژرفای دو متر در دل خاک دارد که بر روی آن یک بنا با پلان چهار ایوانه دیده می‌شود.

به گفته این باستان شناس، ساخت بنا با مصالح تخته و لاشه سنگ و ملات گل انجام شده اما در ساخت گنبد از آجر بهره‌برده شده است.

رجبی گفت: گنبد طبقه بالا فرو ریخته و از بین رفته اما بخش‌های زیادی از گنبد طبقه پایین همچنان بر جای مانده است.

او افزود: این بنای نیایشگاهی - تدفینی که در نزد مردمان ترکمن به 'چَتلی اولا / اولیا' شناخته می شود به وسیله قاچاقچیان مورد کندوکاو قرار گرفته و به شدت آسیب دیده است.

رجبی تصریح کرد: باستان شناسان قصد دارند با انجام کاوش‌های خود به پرسش‌های زیادی که پیرامون این محوطه وجود دارد پاسخ دهند.

این باستان شناس گفت: در پیرامون بنا، گورستانی از دوره اسلامی دیده می‌شود که گرداگرد هر گور را سنگ چین کرده‌اند. همچنین شواهدی از استقرار گسترده‌ای در بخش خاوری محوطه دیده می‌شود که می تواند به فهم و شناخت بیشتری از محوطه بیانجامد.

محوطه ساری گُل و نیایشگاهی از سده‌های میانی اسلامی

رجبی در توضیح محوطه ساری گُل که در سمت چپ رودخانه جرگلان جای دارد، گفت: در این‌جا نیز بنایی نیایشگاهی و تدفینی احتمالا از سده‌های میانی اسلامی قرار دارد که دارای پلان گرد و سردابه در ژرفای خاک است که فضای گنبدخانه آن فروریخته و شواهدی از آن در سطح مشخص نیست.

این باستان شناس با اشاره به استفاده از مصالحی چون تخته و لاشه سنگ، آجر، خشت و ملات گل در ساخت این بنا، گفت: در پیرامون این بنا نیز شواهد گسترده‌ای از یک استقرار و نیز گورهای سنگ چین دیده می‌شود که باستان شناسان در صدد هستند با انجام کاوش‌های باستان شناسی به پرسش های گوناگون پیرامون این محوطه پاسخ گویند.

او یادآورشد: این محوطه و بنا نیز از دستبرد قاچاقچیان میراث فرهنگی بی نصیب نمانده و به شدت آسیب دیده است.

کاوش‌های باستان شناسی در محوطه‌های اسمی و ساری گل واقع در محدوده سد چندیر با مجوز ریاست پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری صورت می‌گیرد.
مرجع: ایرنا

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط “اسکان نیوز” در سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیرمرتبط باشد منتشر نخواهد شد.